Qazi Bürhanəddin · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemînTemâmını niçe diye çü dil dimeye kemin
Yüzünde hındu-yı cadu kı durd-ı gul-çındurYüzünde hındu-yı cadu kı durd-ı gul-çındurHezâr hûrî başı virürler ise ki çîndür
Zülfün kaçan ki yasaya iy şâh hayliniZülfün kaçan ki yasaya iy şâh hayliniGünden gerek ki yig göre ışk eri leylîni
Yuz kana girdi hum gozun fi l u al ileYuz kana girdi hum gozun fi l u al ileKi dâm u dâne eyledi şol zülf ü hâl ile
Yiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâneYiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâneKi ışkundan delü olan turımaz ahd u peymâna
Zülfün hayâli tende bu cânı hayâl iderZülfün hayâli tende bu cânı hayâl iderSevdâ dimâğa irişicek çoh hayâl ider
Sini seven içün kala bir câna dimegilSini seven içün kala bir câna dimegilŞol la'l-i lebüni sorıban kana dimegil
Gönül kıldı yine şol yâra mi'râcGönül kıldı yine şol yâra mi'râcKi kimse bulımadı ana minhâc
Ciğer firâkun odından kebâb oldı kebâbCiğer firâkun odından kebâb oldı kebâbYaşuma bah ki gözümden şerâb oldı şerâb
Görün yine ne yaratmış bu mâlikü'l-emlâkGörün yine ne yaratmış bu mâlikü'l-emlâkKi secde kılmış ayağına hür ile eflâk
Bu dünle ışkunun meh-i tâbında hoş geçerBu dünle ışkunun meh-i tâbında hoş geçerOl aya cân fidâ ola ki binde hoş geçer
Her kim ki tutar sâ'id-i sîmîn ile pençeHer kim ki tutar sâ'id-i sîmîn ile pençeSâ'idlerini bırahur eliyile rence
Gönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaramGönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaramCânumda ben dişün ile dür-dâne sahlaram
Lebün ile şehâ oldı şeker mısırda kesâdLebün ile şehâ oldı şeker mısırda kesâdFerîd-i ışk olanun sözi niçe ola ziyâd
Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemCân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemDerdün ki cân derdiyidi derdüne dermân virmişem
Gel ki kılalum bu gice tolu kadehi nûşGel ki kılalum bu gice tolu kadehi nûşHergiz komayalum tabakı ortada ser-pûş
Eyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemekEyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemekKi zâyi' ola senün yoluna yidügüm emek
Düşeli göilerüm şol kara çeşmeDüşeli göilerüm şol kara çeşmeAhıdur gözlerüm sad bâre çeşme
Sâkî tolu sun ayağı bu mey perestüneSâkî tolu sun ayağı bu mey perestüneBir lutf kelecisini di nîst ü hestüne
Nevrûzdur cihân yine nevrûza başlagılNevrûzdur cihân yine nevrûza başlagılDi vü perîri terk kıl imrûza başlagıl
Ben humâram nola gertolu müdâm içer isemBen humâram nola gertolu müdâm içer isemBu gice tanla degül anı müdâm içer isem
Gel gel gözüme gözüme seylâb gelmedinGel gel gözüme gözüme seylâb gelmedinBu ömr gemilerine garkâb gelmedin
Yine zülfi çerisin gör karârı yoh karasınunYine zülfi çerisin gör karârı yoh karasınunHatâyile çini urdı alur mâlın karasınun
Yârâ aybum diyeyüm lutf u vefâyı severemYârâ aybum diyeyüm lutf u vefâyı severemDerdümi anladayum mihr ü vefâyı severem
Âşıkda ne iş ki kola şâhâne gerekdürÂşıkda ne iş ki kola şâhâne gerekdürÂşık bile ki kendüde şâhâ ne gerekdür
Sad âh u bin nefîr durur sad hezâr dâdSad âh u bin nefîr durur sad hezâr dâdKi bulmadı bu âlem içinde kişi murâd
Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidürVarlığum dahi yine dilberümün sâyesidürÖleyüm anun içün k'anı bana sayasıdur
Gözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem olGözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem olRaksa diler ki gele bu sakf ü dîvâr epsem ol
Kim âşık ise geçsün ahır noldı özindenKim âşık ise geçsün ahır noldı özindenİş toğru gerekdür ne kopısar bu uzından
Sen sanma ki ben dünyâda bes yârı severemSen sanma ki ben dünyâda bes yârı severemYârdan haberi var ise ağyârı severem