Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola,Ta ki, nə dərdin aça aşiq, nə o rüsva ola.
Qəzəl 177Aşiqlikdə bir sevgilinin qəmindən başqa bir işim qalmadı,De, ağıl başımdan getsin, onunla bir işim qalmadı.
Qəzəl 182Qəmi-cananı bilənlər məni-nalanə yanar,Aşina cövr eləyir, bax mənə biganə yanar.
Qəzəl 186Dəyəndə dərdimi, saqi mənə şərab verir,Dayanmadan ona hər söz desəm, cavab verir.
Qəzəl 189Parə-parə ürəyim çeşmi-tərimdən düşsün,Şölələr canıma odlu şərərimdən düşsün.
Qəzəl 219Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın,Nə söylərsən, sual etdikdə səndən lütfi-göftarın?
Qəzəl 229Canan yolunda başını eylər nisar şəm,Olmuş bu yolda ömr uzunu payidar şəm.
Qəzəl 236Rəhi-eşqə düşəli yarım olubdur tovfiq,Yoxdur tovfiqdən özgə mənə bu yolda rəfiq.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 258Deyil kirpik bu kim, qan ilə qəltan, ey nigar, etdim,Ürəkdə gül üzündən bir tikan vardı, kənar etdim.
Qəzəl 266O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyranKi, razı olmaram sevsin onu aləmdə bir insan.
Qəzəl 281Şux sənəmlər eşqinə düşmüş könül, divanəyəm,Eşqdə Məcnuna tay tutma məni, mərdanəyəm.
Qəzəl 287Mən odam, rəsmi budur mənzilim olsun külxən,Deyiləm gül ki, tapam gülşən içində məskən.
Qəzəl 305İsladam, kaş, ürək qanı ilə xaki-dərin,Hali-dildən ola hər rəng ilə olsa xəbərin.
Qəzəl 307Sənin əksin deyil ayinədə, ey nazlı sənəm,Bəlkə bətnində Məsihasını bəslər Məryəm.
Qəzəl 309Könlümü dərdə salan ol ləbi-meygun olmuş,Nə edim, yoxdur əlacım, ürəyim xun olmuş.
Qəzəl 313Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram,Fəğan ilə dönüb əbri-baharə, ağlayıram.
Qəzəl 323Səndən ürək qəmin, gözəlim, pünhan etmərəm,Bu eşqi gizli, ey gözəlim, bir an etmərəm.
Qəzəl 326Ol ləli-süxənguyinə aşiq dili-zarım,Qoy bir kam alım indi o ləblərdən, a yarım!
Qəzəl 331Sanmayın məhrulərə aşiq olan tənha mənəm,Cümlə aşiqdir, fəqət eşqində tək rüsva mənəm.
Qəzəl 338Ey gözəl, getmə, mənim qəlbimi sən qan eləmə!Eşqimin dağını gəl hicr ilə suzan eləmə!
Qəzəl 355Ürək odunda yanıb, şəm tək iztirabım var,Alovlu qəlbim ilə dideyi-pürabım var.
Qəzəl 356Deyil hübab tutubdur bu dideyi-tərimi,Həvası özgələrin tərk edir bu cür sərimi.
Qəzəl 370Dün eşitdim gülşənə naz ilə etmişsən güzar,Rəşki-ruyindən yetişmişdir gülə yüzlərcə xar.
Qəzəl 375Bizi qəmzənlə, ey zalım, həlak etdin, yaman etdin,Çəkib xəncər yazıq aşiqlərə, sən qəsdi-can etdin.
Qəzəl 382Ol qəbadən, pirəhəndən yaxşıdır qəbrü kəfənKim, onu yarın yolunda etməyirsən parə sən.
Qəzəl 388Ya Rəb, o bidərdin özün sal qəlbinə sevda qəmi,Olsun bizim aləm kimi qəmli onun da aləmi.
Qəzəl 390Pərilər içrə qəsdi-can edən, evlər yıxan sənsən,Edən aşiqlərin qəlbin dəmadəm ləxtə qan sənsən.
Qəzəl 399Mənəm şeydası ol mahın, o məndən bir xəbər tutmaz,Saqınmaz tiri-ahimdən ki, qarşımda süpər tutmaz.
Qəzəl 408Dedin ki, əhli-vəfayə cəfa sən etməyəsən,Yaman olar, bu xoş əhdə vəfa sən etməyəsən.