Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınKi, gər axsaydı ləl eylərdi bişək Bisütun daşın.
Dəhənin dərdimə dərman dedilər cananınDəhənin dərdimə dərman dedilər cananın,Bildilər dərdimi, yoxdur dedilər dərmanın.
Dəhənin şövqünü cansuz güman etməz idimDəhənin şövqünü cansuz güman etməz idim,Yoxsa birdəm onu mən munisi-can etməz idim.
Dürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəmDürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəm,Etibarım yox, ayaq toprağı bir üftadəyəm.
Ey bivəfa ki, adət olubdur cəfa sanaEy bivəfa ki, adət olubdur cəfa sana,Billah cəfadır, olma demək bivəfa sana.
Ey geyib gülgün, dəmadəm əzmi-cövlan eyləyənEy geyib gülgün, dəmadəm əzmi-cövlan eyləyən,Hər tərəf cövlan edib, döndükcə yüz qan eyləyən.
Ey gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin varEy gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin var,Vey sərv, nə xoş can alıcı işvələrin var!
Ey məzaqi-cana cövrin şəhdü şəkkər tək ləzizEy məzaqi-cana cövrin şəhdü şəkkər tək ləziz,Dəmbədəm zəhri-qəmin qəndi-mükərrər tək ləziz.
Ey, hər təkəllümüm xəti-səbzin hekayəti!Ey, hər təkəllümüm xəti-səbzin hekayəti!Virdim həmişə müshəfi-rüxsarın ayəti!
Yar qılmazsa mənə cövrü cəfadən qeyriYar qılmazsa mənə cövrü cəfadən qeyri,Mən ona eyləməzəm mehrü vəfadən qeyri.
Görüb mühlik mənim çevrəmdə bəhri-eşq tüğyanınGörüb mühlik mənim çevrəmdə bəhri-eşq tüğyanın.Qaçıb bir dağə çıxdı Kuhkən, qurtarmağa canın.
Mürdə cismim iltifatından bulur hər dəm həyatMürdə cismim iltifatından bulur hər dəm həyat,Ölərəm gər qılmasan hər dəm mənə bir iltifat.
Nalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim büləndNalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim bülənd,Nalə tərkin qılmazam ney tək kəsilsəm bənd-bənd.
Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyriNə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri.Nə bulur şəmi yaqan kimsə ziyadən qeyri.
Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli!Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli!Mən kiməm, aləmdə bir kəmtər qulamın, ya Əli!
Əşrəqət min fələkil-behcəti şəmsün və bihaƏşrəqət min fələkil-behcəti şəmsün və biha,Mələəl-aləmə nurən və sürurən və bəha.
Qəm diyarında əcəl peyki güzar etməz manaQəm diyarında əcəl peyki güzar etməz mana,Yox sanıb varım məgər kim, e’tibar etməz mana.
Ey navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbabEy navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbab,Zülfün xəmi ərbabi-vəfa seydinə qüllab!
Qaliba bir əhli-dil toprağidir dürdi-şərabQaliba bir əhli-dil toprağidir dürdi-şərabKim, qılıb hörmət, binalər dutmuş üstündə hübab.
Cəhan içrə hər fitnə kim, olsa hadisCəhan içrə hər fitnə kim, olsa hadis,Ona sərvi-qəddindir, əlbəttə, bais.
Əgər murad isə vermək səfayi-cövhəri-ruhƏgər murad isə vermək səfayi-cövhəri-ruh,Fələk misal yürüt sağəri-şərabi-səbuh.
Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylərGirib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər,Olub mö’min, behişti, kafərəm, gər arizu eylər.
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verürSəbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verür,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verür.
Təşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməzTəşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməz,Mayili-muri-xətin mülki-Süleyman istəməz.
Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi i - əşyayə kimHəmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi'i-əşyayə kim,Xilqəti-imkan vücubi-zatini icab edər.
Ey vücudi-kamilin ayinədari-feyzi-həqEy vücudi-kamilin ayinədari-feyzi həq,Asitanın qibleyi-hacati-ərbabi-yəqin.
Gəlin, ey əhli-həqiqət, çıxalım aləmdənGəlin, ey əhli-həqiqət, çıxalım aləmdən,Qeyr yerlər gəzəlim, özgə səfalər görəlim.
Həmişə dustum oldur, derəm ki, mal veribHəmişə dustum oldur, derəm ki, mal verib,Qılır təbiətimi bəsteyi-əlaqeyi-mal.
Oldur ğəzəl ki, feyzi onun am olub müdamOldur ğəzəl ki, feyzi onun am olub müdam,Arayişi-məcalisi-əhli-qəbul ola.
Ey gözəl, zatın məarif birlə rəngin edə görEy gözəl, zatın məarif birlə rəngin edə gör,Xətti-mişkin, pərdeyi-rüxsari-gülgun olmadan.